«درماندگی» اثری جامعه‌شناختی از آلن ارنبرگ، جامعه‌شناس فرانسوی، است که در آن افسردگی نه فقط به‌عنوان یک اختلال فردی، بلکه به‌عنوان پدیده‌ای مرتبط با تحولات اجتماعی و تغییر تصویر انسان از خودش بررسی می‌شود. ارنبرگ از این پرسش آغاز می‌کند که چرا افسردگی در جوامع معاصر به یکی از مسائل مهم روان‌پزشکی و اجتماعی تبدیل شده است. او برای پاسخ، تاریخ تحول مفهوم افسردگی و تغییرات شیوه‌ی زندگی و ارزش‌های اجتماعی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد. از نظر او، برای فهم جایگاه افسردگی در جامعه‌ی امروز، باید به تغییری مهم در الگوی فردگرایی توجه کرد: در گذشته، بسیاری از هنجارهای اجتماعی بیشتر بر انضباط، ممنوعیت و احساس گناه تأکید داشتند؛ اما در جامعه‌ی معاصر، فرد بیش از گذشته با انتظارِ ابتکار، انتخاب، مسئولیت‌پذیری و توانایی ساختن زندگی خودش روبه‌رو است.در این چارچوب، افسردگی برای ارنبرگ فقط نشانه‌ی غم یا ناتوانی فردی نیست؛ بلکه می‌تواند نشان‌دهنده‌ی دشواری انسان در مواجهه با الزام به «خود بودن» و اداره‌ی مستقل زندگی باشد. احساس خستگی، بی‌انگیزگی، ناتوانی در تصمیم‌گیری و دشواری آغاز کردن کارها، در تحلیل او با تصویری از فردی پیوند می‌خورد که باید دائما توانایی و قابلیت عمل کردن خود را نشان دهد.کتاب با پیوند دادن تاریخ روان‌پزشکی، جامعه‌شناسی و تاریخ فردگرایی تلاش می‌کند، نشان دهد که شیوه‌ای که یک جامعه درباره‌ی رنج روانی سخن می‌گوید، با تصور آن جامعه از انسان، آزادی و مسئولیت فردی ارتباط دارد.«درماندگی» در نهایت پژوهشی درباره‌ی افسردگی به‌عنوان نقطه تلاقی فرد، جامعه، مسئولیت، استقلال و رنج روانی است؛ نه کتابی درباره‌ی درمان بالینی افسردگی یا ارائه‌ی راهکارهای خودیاری.
