آدم‌ها همیشه و مدام برای همدیگر قصه می‌گویند. ما در هر موقعیتی، از زندگی روزمره گرفته تا تبلیغ کسب‌و‌کار، با قصه‌های دیگران و همچنین قصه‌های خودمان سروکار داریم. چه در ارتباطات چهره‌به‌چهره و چه در رسانه‌ها و فضای مجازی، ما همیشه در معرض انبوهی از قصه‌ها هستیم. بعضی قصه‌ها را دوست داریم، از بعضی قصه‌ها بدمان می‌آید، بعضی به نظرمان تکراری‌اند و تعدادی هم انگار حرف تازه‌ای دارند. سؤال مهم این است که «آیا من مصرف‌کننده‌ی منفعل این قصه‌ها هستم یا می‌توانم تیزهوشانه ساختار مخفی‌شان را کشف کنم؟» یا اینکه «چطور می‌توانم قصه‌های خودم را بهتر برای دیگران بگویم؟»
کتاب راهنمای عملی پژوهش روایی در علوم اجتماعی درست با همین قصه‌های واقعی سروکار دارد و نشان می‌دهد که چنین قصه‌هایی به چه کارِ پژوهشگران می‌آیند. احسان آقابابایی، نویسنده‌ی کتاب که دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان است، با استفاده از تجربه‌های خودش در حوزه‌ی پژوهش، سعی کرده راهنمایی عملی و گام‌به‌گام و خوش‌خوان برای دانشجویان، پژوهشگران و همه‌ی علاقه‌مندان به مطالعه‌ی بیشتر درباره‌ی جامعه فراهم کند. او با مثال‌هایی از پژوهش‌های واقعی انجام‌شده در ایران و دیگر کشورهای جهان، فوت‌وفن انجام پژوهش روایی در حوزه‌ی علوم اجتماعی را به زبانی ساده و درعین‌حال علمی و دانشگاهی شرح می‌دهد.
در کتاب راهنمای عملی پژوهش روایی در علوم اجتماعی ابتدا درباره‌ی مبانی پارادایمی و نظری پژوهش روایی خواهید خواند و در بخش‌های بعدی، مرحله به مرحله، با فرایند عملی انجام پژوهش روایی آشنا خواهید شد: یاد می‌گیرید مسئله‌ی پژوهشی خود را دقیق و واضح بیان کنید، چهارچوبی مفهومی و روشی برای آن بیابید، نمونه‌ی آماری‌تان را به شیوه‌ای مناسب انتخاب کنید، و داده‌ها را چنان جمع‌آوری و تحلیل کنید که به نتیجه‌ای روشن و سودمند برسید. نویسنده در بخشی از کتاب هم به مسئله‌ی مهم مشروعیت‌بخشی و تضمین اعتبار پژوهش‌های روایی پرداخته و در فصل نهایی هم فوت‌وفن نوشتن گزارش‌های پژوهشی را توضیح داده است. اشاره به نمونه‌های متعدد و مثال‌هایی از جامعه‌ی ایران، این کتاب را نسبت به منابع ترجمه‌ای فهم‌پذیرتر و خوش‌خوان‌تر کرده است.
