هر چند امور جاری در اردوگاه قوای محمد رسول الله لله وفق مراد فرماندهان پیش نمی رفت و آنان هر روز با مشکلات جدیدی در سوریه روبه رو می شدند. اما همچنان با روحیه ای عالی و شادابی تمام، برای برطرف نمودن موانع پیش رو تلاش میکردند. پرواضح بود که بخشی از این تا هماهنگی ها به دلیل سیستم تک حزبی حاکم بر کشور سوریه و قوانین دست و پاگیر آن بوده است.
محمد ابراهیم همت در توجیه این دلایل میگوید ..... وقتی وارد سوریه شدیم مردم آن کشور از ما انتظار داشتند کاری انجام بدهیم ما هم یک گردان نیرو را آماده کردیم تا به همراه ارتش سوریه علیه اسرائیل وارد عملیات بشویم. وقتی این گردان را برای وارد شدن به عملیات آماده کردیم این خیلی درد است. حتی یک دستگاه آمبولانس نداشتیم نیروهای ما در آن جا به استعداد سه گردان بودند و تنها خودرویی که به ما داده شد. یک دستگاه پژو سواری بود که آن هم تحویل من و حاج احمد بود؛ همین! آمبولانس نداشتیم خودرو نداشتیم حتی مهمات هم نداشتیم دولت سوریه به ما فشار می آورد. حاج احمد و من در جواب شان گفتیم ما بچه های مان را می فرستیم روی کوههای شما تا سنگ بردارند و از آن بالا، توی سر اسرائیلی ها بکوبند بچه های ما این شهامت را دارند. اگر از این می ترسید که آنها روحیه عملیات ندارند، بروید از صنف نجارهای بازارتان سؤال کنید ما به نجارهای دمشق سفارش تهیه هزار عدد تابوت را داده ایم دستور داده بودیم هزار تا تابوت آماده کنند و آنها هم آماده کرده بودند گفتیم ما را از جنگ نترسانید به ما نگوئید که شما هم مثل ارتش عراق که در جنگ ۱۹۷۳ به سوریه آمد و کاری نکرد فقط آمده اید شعار جنگیدن بدهید، نه! ما آمده ایم بجنگیم منتها مهمات ما از ایران نرسیده، آمبولانس نداریم که زخمی های خودمان را به عقب تخلیه کنیم. شما چه دارید؟
