گفته میشود که آدولف هیتلر یک مسیحی خلقتگرا بود که تکامل داروینی را قبول نداشت. اما ریچارد ویکارت مورخ و برندهی چندین جایزهی معتبر پرده از حقیقتی برمیدارد که خلاف شنیدههاست. به گفته ویکارت، تکامل داروینی بهشدت بر هیتلر و نازیها تأثیر گذاشته بود و نازیها با تعصب فراوان نظریهی تکامل تدریجی را در دوران رایش سوم تبلیغ میکردند. نازیها با الهام از استدلالهای داروین و داروینیستها، «نژاد نوردیک» را برتر از سایر نژادها میدانستند و با خلاص کردن جهان از نژادهایی که به زعم آنها نژادهای «پست» شمرده میشدند، سعی در پیشبرد تکامل انسان داشتند. همانطور که وایکارت نیز نشان میدهد، چنین تفکراتی امروزه نیز در بین ملیگرایان سفید و نئونازیها که به طور معمول از نظریه داروینی در تبلیغات خود برای پیشبرد اهداف نژادپرستانه استفاده میکنند، در جریان است. نژادپرستی داروینی تاریخچهی دقیقی دارد و هشداری برای بیداری انسانهاست. ریچارد ویکارت با بررسی دقیق تاریخ، شواهد قانع کنندهای ارائه میکند مبنی بر اینکه جهان بینی نازیها تحت تأثیر نظریهی تکامل داروین بوده است. او با بررسی دقیق اسناد اصلی تبلیغات نازیها، برنامههای درسی مدارس و مجلات علمی، شواهدی را جمعآوری کرده که نشان میدهد داروینیسم نقش برجستهای در ایدئولوژی نژادی نازی بازی کرده است. زمانی که هیتلر میلیونها نفر را قتلعام کرد، در منطق پیچیده خود دست یاری به مبارزه تکاملی برای هستی دراز کرده بود. در بخش پایانی و جذاب این کتاب، ویکارت مطالب منتشر شدهی نئونازیهای امروزی، ملیگرایان سفید و طرفداران آنها را بررسی میکند تا نشان دهد این گروهها نیز به نظریه داروینی استناد میکنند تا ادعا کنند نژادپرستی آنها علمی است. اسناد وشواهد ویکارت مثل همیشه، فکورانه، دقیق و متقاعدکننده است.
