علومی این رمان را با ساختاری اسطوره‌ای درباره شهری نوشته که به گفته خودش، یک‌شبه دود شد و نابود شده است. وی پیش‌از این درباره این رمان گفته بود که در این رمان تضاد بین جهان قدیم و جدید با ورود جهان جدید به ایران در شهر فرضی «پریباد» شکل می‌گیرد.در این رمان شخصیتی با نام «پیر ویس»، راوی داستان است که ماجراهایی حیرت‌انگیز از شهر پریباد حکایت می‌کند که به گفته خودش این ماجراهای عجیب‌وغریب را از پدرش و او از پدر خود و او هم از پدر خود یعنی مهرک، پسر میرزا فرجاد شنیده است. در کنار او نیز همسرش هرچه را درباره پریباد و مردمش و ماجراهای شهر از پدر و مادر و پدربزرگ‌هایش شنیده، تعریف می‌کند.در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «هیچ قصه‌گویی ندیده بودم که قصه پریباد را کاملا بداند. شهری بوده انگار به نام پریباد که یک شب محو می‌شود و یا طوفان آن را می‌برد و شاید برعکس، طوفان، شهری را می‌آورد به نام پریباد. بعضی می‌گفتند ساکنانش دیو بودند. در قصه‌ها، مکانش را حدود ایزدخواست در اطراف یزد می‌دانند و در روایت‌هایی، کنار جبار بارز، حدفاصل بم با نرماشیر. زابلی‌ها هم می‌گویند این شهر کنار شهر سوخته بوده است.»از محمد علی علومی پیش از این نیز آثاری مانند ظلمات، سوگ مغان، آذرستان، شاهنشاه در کوچه دلگشا، وقایع نگری بن‌لادن و... و. منتشر شده است
