این کتاب با شرح‌های معمول بر آثار اسلاوی ژیژک فرقی جالب و اساسی دارد. شرح آدام کوتسکو فراز و فرود اندیشه‌ی ژیژک را از مسیری نامعمول دنبال می‌کند. به عقیده‌ی کوتسکو، هم‌زمان با افزایش اقبال به آثار ژیژک نشانه‌های چرخشی به سوی الهیات در آراء او مشاهده می‌شود، و این چرخش در خصوص متفکری ماتریالیست چون او موضوعی قابل‌توجه است. به همین دلیل، گرچه این کتاب برای مجموعه‌ای عام تحت عنوان «فلسفه و الهیات» نوشته شده، شرحی خواندنی از پروژه‌ی فکری خاص ژیژک به‌عنوان فیلسوفی ماتریالیست که الهیات یکی از عناصر فلسفه‌ی اوست ارائه می‌کند. خواننده‌ی کتاب ابتدا با مفاهیم اصلی ژیژک که عموما برگرفته از روانکاوی لکانی هستند آشنا می‌شود و این آشنایی با معرفی روش فلسفی ژیژک که عمدتا ملهم از فلسفه‌ی هگل است تکمیل می‌شود. در ادامه، کوتسکو زمینه‌های جهت‌گیری به مضامین الهیاتی را در آثار ژیژک شرح می‌دهد و با رجوع به آثار اصلی او اهمیت این چرخش الهیاتی را برای فلسفه‌ای ماتریالیستی مشخص می‌کند. در فصل آخر کتاب واکنش اصحاب الهیات به «الهیات ماتریالستی» ژیژک بررسی شده و نویسنده کوشیده است از دل مواجه‌ی نامعمول فیلسوف ماتریالیست با الهیات، راهی برای نوسازی مضامین کهن الهیاتی باز کند.
