خانه‌ای بر فراز رؤیا فقط یک رمان نیست؛ تجربه‌ای است که تا مدت‌ها با خواننده می‌ماند. این رمان با نثری خوش‌خوان و پُر از احساس نوشته شده؛ جملاتی که فضاسازی می‌کنند و حال‌وهوایی خلق می‌کنند که حتی پس از بستن کتاب هم رهایتان نمی‌کند. خانه و چشم‌انداز ساحلی نقشی محوری در روایت دارند و به‌نوعی تبدیل به شخصیت می‌شوند. داستان با ریتمی آرام و قابل‌تأمل پیش می‌رود و تمرکز اصلی‌اش بر کشف تدریجی حقیقت، تنهایی، سوگواری و تأثیر گذشته بر هویت فردی است. نویسنده بیش از خلق حوادث هیجان‌انگیز، بر وا‌کاوی شخصیت‌ها و حس تعلیق روانی تکیه دارد. عنصر رازآلودگی همواره در داستان حضور دارد، اما هرگز به هیجان‌سازی سطحی تبدیل نمی‌شود. اگر به دنبال کتابی هستید که با دقت نوشته شده، ارزش دوباره‌خوانی دارد و به‌شکلی نامحسوس در ذهن و قلب شما ریشه می‌دواند، خانه‌ای بر فراز رؤیا رمانی است که نباید از دست بدهید. در پی وقوع سونامی و زلزله‌ای ویرانگر، پیرزنی عجیب اما مهربان به زنی که از دست همسر بداخلاقش فرار کرده، و دختری یتیم و جوان پناه می‌دهد. این خانواده‌ی تازه‌‌شکل‌گرفته، در خانه‌ای گمشده که بر فراز دماغه‌ای زیبا مشرف به دریا قرار دارد، سرپناهی برای خود می‌یابند، و اینجاست که با افسانه‌های محلی آشنا می‌شوند: از زنی به‌شکل روباه که در کوهستان‌ها پرسه می‌زد، تا شیطانی به نام آگامه و ماری آبی که از غم و ترس مردم شهر تغذیه می‌کرد، اما وقتی رویدادهایی عجیب و شوم در شهر رخ می‌دهد، این سه نفر به بدترین احتمال فکر می‌کنند: نکند زلزله دوباره آگامه و مار دریایی را در دنیا رها کرده باشد؟
