کتاب مجله خط (شماره 27: آقا مجتبی)

بعد از شهادت حضرت آقا و در کشاکش مصیبت ایشان و جنگ تحمیلی سوم یکی از دل مشغولی های مردم این بود که جانشین رهبر شهید چه کسی خواهد بود؟ دوستان انقلابی البته این نگرانی را از سال ها پیش در دل داشتند و درگوشی و آهسته آن را با یکدیگر درمیان میگذاشتند که بعد از آقا چه میشود؟! بعضی گمان می کردند و حتی عده ای تقریباً مطمئن بودند که آقا پرچم را به دست حضرت صاحب خواهند رسانید و نباید نگران بود برخی شاید دلشان به آیت الله رئیسی ب گرم بود اما بعد از شهادت رئیسی عزیز این نگرانی دو چندان شد و همه منتظر تقدیر الهی ماندیم.

کار سخت خبرگان ملت بلافاصله پس از شهادت آقا آغاز شد تهدیدهای مکرر دشمن نسبت به خبرگان و برنامه ریزی برای زدن جلسه ی خبرگان کار را بسی مشکل کرده بود چندین مرتبه اماکن متوقع جلسه ی تعیین رهبری در قم و تهران با موشک مورد اصابت قرار گرفت که اگر دشمن در رسیدن به هدفش موفق میشد کارگره میخورد. در نهایت اما خبرگان امت با رشادت و علی رغم همه ی تهدیدها در جلسه ای حضوری این امر خطیر را به سرانجام رساندند و حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای را به رهبری جمهوری اسلامی ایران انتخاب کردند. خاطرم هست شب نوزدهم ماه رمضان برای مراسم احیاء به هیات عشاق الحسین تهران رفته بودیم که خبر انتخاب آقا مجتبی .آمد مجلس از جا کنده شد همراه با تکبیر و صلوات و شعار و اشک مثل همه ی ایران و مثل همه ی مراسم های احیاء آن شب، عجیب بود مردمی که بیشترشان حتی به اندازه ی یک دقیقه صوت یا فیلم از آقا مجتبی به خاطر نداشتند، به سان کسانی که مدت ها است او را می شناسند، دوستش داشتند این دست خدا بود که عیان شده بود و گرنه چرا باید آقا مجتبای گمنام مظلوم که دشمن در جفای به او در زبان و عمل هیچ کم نگذاشته بود اینگونه محبوب دل ملت و خبرگان شود؟ البته این را همه می دانستند که فریاد میزدند: «دست خدا عیان شد. خامنه ای جوان شد. جانباز رمضان به چیزی شبیه به معجزه از مقتل کشور دوست بیرون آمده بود و این نیز معنایی بود که بر معانی دیگر این انتخاب افزون می شد. او مغضوب دشمن بود و به شهادت رساندنش یکی از اهداف حمله ی روز نهم امام شهیدمان فرموده بودند که اساساً امر رهبری امت در اسلام به دست بشر نیست و خداوند به طرز شگفتی آن را تعیین خواهد کرد. ما آن را به چشم دیدیم دیدیم دست قدرت خدا را که حضرت امام روح الله فرموده بود من آن را میبینم که مشغول هدایت انقلاب است

جوهره ی شخصیت آقا مجتبی

برآیند این سه بعد اما همان چیزی است که تشکیل دهنده ی جوهره ی شخصیت فرد است؛ آن ویژگی که وجه الجمع ابعاد سه گانه ی انسانی است و البته به آنها رنگ میزند آقا در توصیف حضرت امام فرموده بودند: «امام البته هم یک فقیه برجسته و بزرگ بود هم فیلسوف بود هم صاحب نظر در عرفان نظری بود. در این مسائل (و) بخشهای فنی و علمی یک سرآمد به حساب می آمد لکن شخصیت برجسته ی امام به هیچ کدام از این ها وابسته نیست بلکه شخصیت اصلی امام در تحقق مضمون آیه ی ، و جاهدوا في الله حق چهاده بود) امام بزرگوار با داشتن آن زمینه های برجسته ی علمی وارد میدان مجاهدت في سبيل الله شد و این مجاهدت را تا آخر عمر خود ادامه داد و حرکت عظیمی را به وجود آورد. ورد واحد و هم آهنگی در همه ی ابعاد حیات انسانی از اوصاف موجدان است. مهمترین تصمیم موجد بیانگر شخصیت او است نقطه ای کانونی در زندگی اش که حاضر است همه ی دارایی هایش را به پای آن بریزد؛ نقطه ی عزم برای چنین انسان هایی داستان زندگی آنها است که شاید در چند خط بتوان آن را تعریف کرد.

شاید بتوان جوهره ی شخصیت آقا مجتبی را چنین معرفی نمود گذشتن از خود برای یاری رساندن به آقا چیزی شبیه به همانی که در زندگی امام شهید در مقطعی در خدمت به پدرشان جلوه گر شده بود و در مقطعی دیگر در نسبتشان با حضرت امام روح الله خود را نشان میداد؛ همانی که در زندگی کسانی چون شهید نصر الله و شهید رئیسی عزیز نیز دیده می شد.

آقا مجتبی انتخاب کرده بودند که در خدمت ولیشان باشند و این امر اگر قرار بود به درستی اتفاق بیفتد. باید به خیلی چیزها پشت با میزدند اولینش شاید حیات حوزوی مرسوم و معهود بود. زندگی در قم درس، تألیف و شاگرد پروری نه اینکه برای آقا مجتبی به کلی تعطیل شده باشد، اما می توانست بسیار رهاتر و با احتیاط کمتری برگزار شود یا تبلیغ و مسجد داری که جزء علایق آقا مجتبی به حساب می آمدند. تقریباً به کلی از آنها محروم بودند.

آقا مجتبی دستیار و مشاور آقا بودند اما دستیاری با محدودیتها و سختی هایی فراتر از حد معمول به خاطر نسبت خویشی نزدیکشان با آقا ایشان برای در کنار آقا بودن و مؤثر در کنار آقا بودن باید گمنامی و غریبی را انتخاب میکردند چگونه؟ مثلاً با در بیت یک دفتر و اتاق اختصاصی نداشتن با خیلی در دیدارها و حتی نمازها حاضر نشدن یا حاضر شدن و در صف اول نایستادن با ناسزا و تهمت شنیدن و پاسخ ندادن با کسانی از هم سلکان و همدرسان خود به دلیل جلوگیری از ایجاد شائبه ی جانشینی ارتباط نداشتن، با کلی ملاحظه و احتیاط در زندگی علمی و کاری و شخصی داشتن. و اگر آقا مجتبی دستیار ارشد آقا نبودند، این پرهیزها یا وجهی نداشتند یا لااقل اینقدرها هم مهم جلوه نمیکردند البته آقا م همه ی این محدودیت ها و غربتها را انتخاب کردند تا کمک کار آقا باشند و کمک کار آقا بودن در این موقعیت یعنی در آقا محو بودن و دیده نشدن