سید عباس ابوترابی فرد سوم بهمن ۱۲۹۵ در قزوین متولد شد. پدرش سید ابوتراب مجتهد صاحب رساله عملیه و از مراجع تقلید قزوین بود. سیدابوتراب در ۱۳۰۹ ق - همان سالی که پدرش سید حسین پسر سید ابوتراب معروف به سکاکی پسر سید مرتضی حسینی قزوینی دارفانی را وداع گفت - در نجف زاده شد سپس به قزوین رفت. در اوایل عمر دوباره به عتبات عالیات مشرف شد و در محضر عالمانی چون سید ابوالحسن اصفهانی د ۱۳۹۵ ق) میرزا محمد حسین نائینی د ۱۳۵۵ ق) و آقا ضیاء عراقی (د) ۱۳۵۹ ق) به تحصیل علم پرداخت تا به درجه اجتهاد رسید. سید ابوتراب مجتهد در حدود سالهای ۴۱ - ۱۳۴۰ ق به قزوین بازگشت و به درخواست شیخ عبدالکریم حائری و با اجازه استادانش به تدریس تربیت شاگرد و امور شرعی مردم پرداخت. بعید به نظر نمیرسد در ۱۳۴۱ ق ۱۳۰۲ ش وقتی که عالمان بسیاری در جنبش استعمار ستیز علیه انگلیس شرکت کردند و در پی آن از عراق اخراج شدند و به ایران آمدند، سید ابوتراب نیز در اثر همین مهاجرت به ایران آمده باشد. در سالهای ۱۳۰۴ و ۱۳۰۵ ش در ایران مردم ملزم به انتخاب نام خانوادگی شدند. سید ابوتراب نیز به اعتبار جدش - سید ابوتراب (سکاکی) - نام خانوادگی ابوترابی را برگزید و فرزندانش به این نام خوانده شدند. سید ابوتراب مجتهد (ابوترابی) شخصیت علمی و روحانی برجسته ای بود اما از کشاورزی و باغداری امرار معاش میکرد. در مسائل مالی بسیار دقیق و سختگیر بود و صداقت و امانتداری اش باعث شد که مردم او را امین خود در فعالیتهای اقتصادی قرار دهند. سید ابوتراب قبل از مرگ کلیددار ضریح امام زاده حسین قزوین و امام جماعت مسجد جامع بود. او در هفته اول فروردین ۱۳۵۲ در گذشت