شاید سیدعلى صالحى اولین شاعر از این مجموعه باشد که به دلیل لحن خاص گفتار و آیت صمیمیتى که در کلامش بود، از موج ناب بُرید و در ترازو و تعادلى که میان موج ناب و شعر گفتار ایجاد کرده بود، وزنه‌ى سنگین اشعارش را به نحوى خودآگاهانه به سمت شعر گفتار چرخاند و با وزنى طبیعى و متناسب و متوازن با گفتار روزمره مردم شهر در تداوم و تکامل شعر گفتار استارت زد. او شعرى تکنوپاستورال (شهری‌ـروستایى) را که قبل از او نمونه‌ها و نمایه‌هایى در شعر ایرج میرزا و نصرت رحمانى و فروغ فرخزاد به دیده مى‌آمد رونمایى کرد. خود شاعر بر این باور است که «ریشه‌هاى شعر گفتار به گات‌هاى اوستا و کلام حضرت حافظ باز مى‌گردد…» شعر فروغ هم شعر گفتار است. محمد حقوقى بر این باور بود که:
«سیدعلى صالحى توانست این عطّیه را نام‌گذارى و تبیین و تفسیر و تثبیت کند و تعمیم دهد»
این کتاب زندگی‌نامه‌ای مختصر از سیدعلی صالحی در اختیار می‌گذارد و زمینه‌های تاریخی، سیاسی-اجتماعی و ادبی او را وا می‌کاود، سبک و شاخصه‌ها و چگونگی بیان و مفاهیم شعری برخی دفترهای شعر صالحی را بررسی می‌کند، کارکردهای موسیقیایی در زبان گفتار و شعر او را به بحث می‌گذارد، سروده‌هایش را مورد مطالعه قرار می‌دهد و...
