|عجیب است که بعضی از سالهای زندگیام را به سختی به یاد میآورم. سالهایی که انگار بدون هیچ تاثیری روی من گذشتهاند. رویدادهای مهم زندگیام را که ردپای عمیقی به جا گذاشتهاند و نقطهی عطف بودند هم بیشتر اوقات به خاطر نمیآورم.|بیتفاوتی دلنشین دنیا جدیدترین اثر نویسندهی بنام سوئیسی، پتر اشتام، است و شاید از قضا، متفاوتترینِ اثرش. او با لحنی مشخص و واژگانی شفاف به توصیف شخصیتهایش میپردازد، جملههای چندان بلندی نمینویسد، چشماندازها متنوع نیستند؛ با این حساب، خواندنِ بیتفاوتی دلنشین دنیا کار آسانی نیست.اشتام در این رمان، پیوسته شخصیتهایش را در حصارِ نوستالژی و سردرگمی میان فضا-زمان، محدود میکند. در بیتفاوتی دلنشین دنیا خبری از پیرنگِ پیچیده و شهودِ تکاندهنده نیست؛ در عوض نویسنده و شخصیتها روی زمینِ لرزان و سستِ روابط انسانی ایستادهاند و کلافِ گذشته و اکنون را دست به دست میکنند.برهمزدنِ قواعدِ بازی، زیروزبرکردنِ نظمِ رخدادها و بهسخرهگرفتنِ ثبات حافظهی انسان در بیتفاوتی دلنشین دنیا از این اثر، رمانی ساخته که با وجود حجم کم، چالشهای خواندنی خودش را دارد.در بیتفاوتی دلنشین دنیا کریستوف نویسندهای خوشنام و جایزهبرده و موفق است که رمانی دربارهی عشق سالهای جوانیاش، زنی به نام ماگدالِنا، نوشته است. خواننده شاهد تعقیب و گریزی خیالگونه است که کریستوف از ماگدالنا مینویسد و معشوقه، مثل آب از بین انگشتهایش میلغزد و گم میشود.در این میان، نویسنده با دختری جوان به نام لِنا آشنا میشود که نامزدی به نام کریس دارد که او هم نویسنده است. میانِ آنچه کریستوف نوشته و آنچه لِنا زندگیاش میکند، دو دهه زمان گذشته؛ ولی آیا واقعا چنین است؟
