جلوه های ویژه ای از الطاف الهی در این بخش سخن از الطاف خاص الهی نسبت به امام حسین و جلوه هایی از احترام، و توجهات خاص پروردگار در حق ایشان است که در بخش های هشت
گانه خواهد آمد.
نخستین بخش آن در تعبیر لطف الهی در حق ایشان کنایه از سرازیر شدن لطف و رحمت خاص خداوند برایشان است. یکی از این خصوصیات در کتاب کامل الزيارات، در روایات معتبری از امام
صادق نقل شده که فرمود: «پیامبر اکرم ﷺ در خانه دختر گرامیش فاطمه (ع)بود و امام حسین در دامان آن حضرت نشسته بود، ناگهان حضرت پیامبران به گریه افتاد و سجده شکر به جای آورد و فرمود: ای فاطمه! خداوند بزرگ هم اکنون به من فرمود: ای محمد! آیا فرزندت حسین را دوست داری؟ گفتم: آری او نور دیده و میوۀ دل و ریحانه من است. آنگاه دست خویش را بر سر حسین قرار داد و فرمود: مبارک است ولادت فرزندی که درود و برکات و رحمت و رضـوان الهی بر اوست و لعنت و غضب بر قاتل او و کسی که بر علیه او جنگ را آغـاز کرده و کسی که با او جنگید.
ای پیامبر! آگاه باش که او سرور شهیدان راه حق از اولین و آخرین در دنیا و آخرت و سرور جوانان اهل بهشت میباشد و پدرش از او برتر است. درود ما را بر او برسان و بشارتش ده که او پرچمدار هدایت و مشعل فروزان ولایت و حافظ سر الهی و گواه من بر خلق و خزانه دار علم و حجت من بر اهل آسمانها و زمین و