کتاب بعثت بدون وحی

کتاب بعثت بدون وحی, حشمت الله قنبری همدانی, بین الملل

برشی از کتاب:

به هر حال کثیر بدون ملاقات با امام (ع) مأیوسانه بازگشت و ماجرا را برای عمر بن سعد بازگو کرد. پس از ناکامی کثیر قرة بن قیس حنظلی از خواهرزادگان حبیب بن مظاهر به سوی امام رفت. امام (ع) با دیدن وی که در حال نزدیک شدن به خیمه گاه حسینی بود پرسید: آیا این مرد را می شناسید؟ حبیب بن مظاهر پاسخ داد آری! مردی از بنی تمیم است که من او را نیک اندیش می شناختم و گمان نمیبردم که بدین سرزمین وارد شود قرة بن قیس به محضر امام (ع) شرفیاب شد و علت آمدن امام (ع) را جویا شد.

امام (ع) فرمود: ای مرد به صاحب خود بگو من به اینجا نیامدم مگر آنکه مردم شهر شما برایم نامه نوشتند که با من پیمان میبندند و تنهایم نمیگذارند و مرا یاری میکنند حال اگر از آمدن من خشنود نیستند باز میگردم.

چون قره قصد مراجعت کرد حبیب او را خطاب قرار داد و گفت وای بر تو! به سوی مردمی ستمکار باز میگردی؟ این مرد را یاری کن که به وسیلۀ پدران او به راه راستی و درستی هدایت یافتی

قره گفت: باز میگردم و اندیشه میکنم و چون بازگشت پیام امام (ع) را به عمر بن سعد ابلاغ کرد و اظهار داشت که در جنگ شرکت نخواهد کرد پسر سعد نیز گفت: امیدوارم که خداوند مرا از جنگ با حسین برهاند.

نامه عمر بن سعد به ابن زیاد

عمر بن سعد که از پاسخ روشن و حکیمانه امام (ع) شادمان شده و بر این باور بود که راه گریزی از جنگ با فرزند رسول خدا(ص) برای او فراهم آمده در نامه ای به عبیدالله نوشت:

چون با سپاهیانم در برابر حسین و یارانش قرار گرفتم قاصدی را به سویش فرستادم و دلیل آمدنش را جویا شدم و او در جواب گفت: اهالی این شهر کوفه] برایم نامه نوشتند و نمایندگان خود را به سویم فرستادند و مرا دعوت کردند اگر آمدنم را خوش نمی دارید، بازمیگردم.

. يا هذا أعلم ضاحك على ألى لَمْ أردُ إلى هنا حَتَّى كَتَبَ إِلَى أَهْلُ مِصْرِكُمْ أَن يُنا يَعُونِي وَ لَا يَخُذُ أَوْنِي وَ يَنْصُرُوني

فإن كرهوني انصرِفْ عَنْهُمْ مِنْ حَياتُ جِنتُ

۲ تاریخ طبری، ج ۵، ص ۴۱۰، وقعة الطف، ص ۱۸۴، الفتوح، ج ۵، ص ۱۵۳، شیخ مفید، ارشاد، ج ۲، من ۸۷، العوالم، ج ۱۷، ص ۲۳۵

دینوری در اخبار الطوال، ص ،۲۵۱ مینویسد: امام (ع) به فرستادۀ عمر بن سعد فرمود: به او عمر بن