بیماری دو قطبی به مثابه ی حکم اعدام است. عملاً زندگی اش
را خراب کرد. وقتی باورهایش را درباره ی معنای طبیعی بودن کنار گذاشت و اقرار کرد
که زندگی کنترل شدنی نیست جانشینی باورهای کمی متفاوت با باورهای پیشین به رهایی
او کمک کرد او فهمید که بیماری اش یک بیماری لعنتی بدیمن نیست و در واقع میتواند
بعد از درک بهتر خودش و تجربه های دو قطبی اش زندگی کاملی داشته باشد. همچنین
چیزهایی را که میتوانست بر آنها کنترل داشته باشد شناخت و شروع کرد به وقت گذاشتن
برای آنها و ترسهایش از بی بنیاد بودگی کاهش یافت این کار به او کمک کرد روایتش را
به گونه ای بازنویسی کند که رنجش با قدرت و عزمش هم سو شود و به رسیدگی به ترسش از
هویتی نامعلوم کمک کند. نگرش جدید متیو درباره ی معنای طبیعی بودن و نگرش بازنگری
شده ی او از مسیر زندگی اش به او برای خلق آینده ای که در آن شکوفا بود، خود
مختاری و آزادی داد.
درک نحوه ی
سوق یافتن افراد از حالت ساختار زدایی به بازسازی تحولی کلیدی برای کمک به شکوفایی
مددجوهاست به ویژه وقتی که رنجشان حل نمی شود.
بازنگری باورها
ساختار زدایی
بر ناهمخوانی میان باورها و تجارب شخص تاکید میکند و به همین دلیل این مرحله بسیار
اضطراب آور است برای کاهش این پریشانی مددجو باید باورهای جدیدی هم سو با واقعیت
اتخاذ کند.
بازنگری
باورها اصطلاحی گسترده است؛ اما در فصل بازسازی دو تغییر اساسی رخ می دهد تغییر در
محتوای باورها و تغییر در سبک باورها.
اساساً
مددجوها ممکن است آنچه را باور دارند تغییر دهند، محتوا، و این اغلب روی سه حوزه ی
خود دیگران و جهان متمرکز است یادآوری از بخش (۳) تغییرات عمده لزوماً رایج
نیستند؛ هر چند اتفاق می افتند. به احتمال زیادتر مددجوها تا حدی تغییراتی در روش
موجودشان برای نگرش جهان ایجاد می کنند. که با تجربه های آنها هم سوتر است.
-230x250.jpg "کتاب آرامش در پرتو ایمان")