کتاب پیامبر بی معجزه

از قادر و زنش خبری نیست سه روز توی اتاق عمر گذرانده و تا ابد این روزها را فراموش نخواهد کرد. هر دقیقه اش ماهی بوده و سالی از سختی سومین آفتاب طلوع کرده و اندک گرمایی بخشیده به اتاق و بیابان نشسته بالای سر نرگس نان ها را خودش و نرگس و سگ تمام کرده اند و حالا گرسنگی هر سه تایشان را بی اعصاب کرده شب به شب نرگس را پاک کرده و هر بار بالا آورده از آب هم چیز زیادی باقی نمانده ترسیده بود که سگ از تشنگی تلف شود. عق زدنها ضعف را تا مغز استخوان رسانده از زور گرسنگی یاد حرف مادرش روزی دو بار از پنجره آب روی زمین ریخته بود تا حیوان به هر بد بختی ای که شده زبان سرخش را روی آبها و زمین بلیساند و خودش را از مرگ برهاند.

می افتد که نزدیکهای غروب ماه رمضان خیلی کاری به کارشان نداشت و می گفت: نمی شه که آدم گرسنه دین و ایمون نداره تا چیزی نخوره و قندش بالا نیاد آدم

وقتی می نشیند بالای سر نرگس و گرسنگی بچه را می بیند. زیر لب می گوید.

تف به این پدر و مادر چهره ترش میکند و بلند می شود. آستین بالا می زند. ما نباید تاوان هوا و هوس اینها رو بدیم از آمدن قادر و زن کاملاً نا امید شده حمید دیگر صبر فایده ندارد. دست به کار شو همان اول باید یک فکری میکردی اگر این ها آمدنی بودند که تا حالا سروکله شان پیدا شده بود. نرگس وارفته اتاق را زیر و رو می کند. نصفه کلوچه ای خشک شده توی ظرفی پیدا می کند.

می خواهد ببلعدش تا جلو دهان بالا می آورد. روی کیک چند مورچه سیاه راه می روند. فوت میکند محکم مورچه ها می ریزند پایین آنی از دلش میگذرد؛ عجبا حواسش به غذای مورچه ها هست به ما نباشد؟ دلش ضعف می رود کلوچه را به دهان نگذاشته با نرگس چشم در چشم می شود نمی خورد کلوچه را خیس میکند و میگذارد دهان نرگس بلند که می شود یک باره می یابد که آدم قبل نیست پشت پنجره می ایستد و از پس تار عنکبوت آسمان را تماشا میکند سگ و درخت باد می وزد و تک برگ باقی مانده بر درخت را بازی میدهد. برگ به مقاومت دل بسته بر شاخه و جدا نمی شود. درست لحظه ای که برگ جدا می شود در هوا پیچ و تاب می خورد احساس میکند برگ را می فهمد و درخت را حتی سگ بی زبان را که به وفا نشسته زیر آن نمی فهمد چه شده فقط می داند دیگر خودش نیست جلوتر می رود. خیره سگ را نگاه می کند و سگ او را چقدر با وقایی بعد می بیند برگ را هم دوست دارد حتی درخت خشک را یکهو بر می گردد به نرگس دخترم عزیزم قربونت برم چقدر تو خوشگلی خیلی دوست دارم. نزدیک میرود دست نرگس را بالا می آورد. پشت دستش را می بوسد. عمو رو میبخشی سرت داد زد؟ من رو ببخش فدای تو بشم دختر مهربونم تا نگاهش به نرمه های کلوچه می افتد با کف دست یکجایشان میکند با سرانگشت جمعشان میکند و می ریزدشان کف دست دیگر می رود گوشه اتاق و دنبال مورچه ها میگردد. یکیشان را پیدا می کند که از دیوار بالا می رود. ذره ای کلوچه جلوش میگیرد بیا بیا بخور تو باعث شدی حال دلم عوض بشه