پیغمبر اکرم میفرماید کسی که در دنیا در امانت خیانت کند و آن را به صاحبش ندهد تا بمیرد بر غیر دین اسلام مرده و خدا را ملاقات میکند در حالی که بر او خشمناک است و در حدیث دیگر است که امر کرده میشود او را در آتش بیندازند پس برای همیشه در گودال جهنم فرو میرود و کسی که مال خیانت شده مثل مال دزدی یا (مغصوب را دانسته می،خرد در وزر و عذاب مانند خائن
و نیز می فرماید: مسلمان مکر و نیرنگ نمیزند؛ چون از جبرئیل شنیدم که مکر و خدعه در آتش است سپس فرمود: از ما نیست کسی که در معاملهاش مردم را فریب دهد و از ما نیست کسی که به مؤمنی خیانت کند.
نیز می فرماید: «سه خصلت است که در هر کس باشد دلیل بر نفاق اوست هر چند نماز بخواند و روزه بگیرد و خود را مسلمان بداند؛ دروغگویی خلف وعده و خیانت در امانت.
امانت مردم:
باید دانست که امانت بر دو قسم است: امانت مالکی و امانت شرعی؛ امانت مالکی آن است که: شخص
مال خود را به قصد امانت به دیگری بسپارد، خواه منظور اصلی همان امانتگذاری و نائب کردن دیگری در
حفظ آن مال باشد که آن را ودیعه می گویند، یا این که مقصود اصلی چیز دیگری مثل بهره برداری است و
بالتبع مال در دست دیگری امانت می شود مانند اجاره، چون کسی که مالی را اجاره می کند منظور
بهره برداری از منافع آن است، و اصل مال در این حال امانتی از طرف صاحبش در دست مستأجر است. و
مانند عاریه که مقصود انتفاع و بهره برداری مجانی است، و اصل مال در دست عاریه کننده امانت است، و
مانند رهن(گرو) که منظور وثیقه بودن مال است نزد طلبکار در مقابل طلبی که از طرف دارد، در این
صورت آن مال از طرف صاحبش نزد مرتهن امانت است، یا مانند مال المضاربه در نزد عامل.
همچنین مالی که نزد اشخاص مزبور از طرف صاحبانش قرار می گیرد امانت است و دارای احکامی