کتاب زیارت عاشورا در نگاهی دیگر

يَا أَبَا عَبْدِ اللهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَجَلَّتْ وَعَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ عَلَيْنَا وَعَلَى جَمِيعِ أَهْلِ الْإِسْلَامِ

ای ابا عبدالله داغ تو بسیار بزرگ و مصیبت تو برما و بر همه مسلمانان بسیار سخت و ناگوار بود.

مصیبت بزرگ

پس از آن که در فرازهای نخستین زیارت، یادآور بزرگی مقام و منزلت حسین گردیدی اکنون بهتر میتوانی مصیبت شهادت ابا عبد الله را درک کنی آن که حسین را نشناسد، عظمت مصیبت او را هم نخواهد فهمید دوباره سلامهایی را که در آغاز زیارت، بر زبان جاری ساختی به یاد آور تا ببینی که چه مصیبت بزرگی، دامنگیر اسلام و مسلمین شده است.

سلام بر تو ای پسر رسول خدا !

پس در روز عاشورا فرزند رسول الله ﷺ را کشتند.

سلام بر تو ای پسر امیر مؤمنان!»

پس در روز عاشورا، فرزند پیشوای مؤمنان را شهید کردند.


سلام برتوای پسر فاطمه !» پس در کربلا فرزند فاطمه سرور زنان جهان را سر بریدند. سلام بر آن که خون خواهش خداست! پس شمشیر به روی کسی کشیدند که خدا عزادار اوست. یعنی فاجعه کربلا، توحید را سیه پوش کرد

با توجه به همین معرفت است که در این فراز ابا عبدالله را مورد خطاب قرار میدهی که ای حسین مصیبت تو چه بزرگ بود. این مصیبت نه فقط برای شیعه (علینا برما بلکه بر همه مسلمانان على جميع اَهْلِ الإسلام بزرگ بود. مصیبت حسین بر شیعیانی که امام خود را از دست دادند بسیار دشوار بود، اما برای همه مسلمانان نیز این حادثه جانگداز مصیبت بزرگی بود؛ زیرا با رفتن آن یگانه همه دچار خسران شدند. حتی کسانی که پیکر مقدس امام را تیرباران کردند نیز با نگاهی دقیق - مصیبت دیدند. آیا آنان که در بیابان گمراهی چشم بر چراغ هدایت حسین بستند، مصیبت ندیدند؟ آیا مردمی که از فیض ارتباط با سرور جوانان بهشت محروم گشتند، مصیبت زده نشدند؟! آیا مسلمانانی که شهادت یکی از مصادیق آیه تطهیر و آیه مباهله را نظاره کردند عزادار نگشتند!؟