کتاب زمین نو

کتاب زمین نو, اکهارت توله, رویا منجم, نشر علم

برشی از کتاب:

فصل چهار نقش بازی چهره های بسیار من ٫ ۱۱۳

به همین سان کسانی را دیده ام که میتوانند از لحاظ فنی در کاری که میکنند خیلی خوب باشند اما منشان پیوسته در کارشان کارشکنی کند. تنها بخشی از توجه شان به کاری معطوف است که در دست اجرا دارند. بخش دیگرش متوجه خودشان است من شان خواستار بازشناسی شخصی است و اگر انرژی را که هرگز کافی نیست زیاد نگیرد آن را به پای آزردگی و رنجش میریزند و از این راه تلف میکند. آیا کس دیگری دارد بیشتر از من قدردانی میگیرد؟ یا کانون اصلی توجه شان سود یا قدرت است و کارشان چیزی بیشتر از راهی برای رسیدن به این هدف نیست. هرگاه کار چیزی بیشتر از راهی برای رسیدن به هدف نیست نمی تواند کیفیت خوبی داشته باشد با بروز بازدارندهها و مشکلات در کار زمانی که چیزها بنا به انتظارات پیش نمی رود زمانی که شرایط یا دیگران یا یاری بخش یا حس همکاری نداشته ،نباشند به جای آنکه بی درنگ با وضعیت تازه یکی شوند و به نیازهای لحظه جواب دهند در ستیز باد وضعيت واکنش نشان میدهند. و به این ترتیب خود را از آن جدا میکنند در اینجا "منی " است که به شکلی شخصی آزرده خاطر است یا سرپا رنجش می شود و میزان عظیمی انرژی در اعتراض بی فایده یا خروش سوزانده می شود انرژی ای که اگر من درست از آن سود می جست. میتوانست برای حل وضعیت به کار برده شود گذشته از آن این ضد انرژی بازدارنده های تازه ستیزی تازه تولید میکند بسیاری به راستی بدترین دشمن خود هستند.

کار خودشان کارشکنی می کنند که دست کمک و اطلاعات را از دیگران دریغ میدارند یا میکوشند زیر پای آنان را سست کنند مبادا موفق تر شوند یا از من بیشتر اعتبار بگیرند. همکاری با منیت بیگانه است به جز زمانی که پای انگیزه ای ثانوی در کار باشد. منیت نمی داند که هر چه بیشتر دیگران را در بر بگیریدید.