کتاب انبیا و کربلا

واقعه عاشورا به عنوان بزرگترین رخداد ،عالم از ابتدای خلقت مورد توجه خداوند متعال بوده است تا آنجا که به پیامبران خود مأموریت داده که این مصیبت عظما را سرلوحه زندگی خود و امت خود قرار دهند.

از این رو خدای متعال در همان ابتدای خلقت امام حسین ها را به عنوان یکی از شاخص ترین ،فرزندان به حضرت آدم ها معرفی کرد و از قیام عاشورا در کربلا با خبر ساخت و حضرت آدم ارادت قلبی و معرفت خود را به سید الشهداء لا اعلام کرد و از یادکرد نام حسین غم و مصیبت را استشمام نمود و محزون شد. بنابراین اولین انسان اولین گریه کن

سید الشهداء » گردید که در فصل حضرت آدم خواهد آمد. پس از حضرت آدم ، خداوند تمام انبیاء الهی را از شهادت مظلومانه سيد الشهداء در آینده باخبر ساخت و انبیاء لا به زیارت محل شهادت آن حضرت میرفتند و عزاداری مینمودند و امام حسین و واقعه کربلا را به امت خود معرفی میکردند که در فصلهای آینده به تفصیل بیان خواهد شد. امام حسن عسکری در دعای روز تولد امام حسین فرمودند اعلام «اللَّهُمَّ إِنِّى أَسأَلُكَ بِحَقِّ المَولودِ فِى هَذَا اليَومِ المَوعودِ بِشَهادَتِهِ قَبْلَ استهلالِهِ و وِلادَتِهِ»؛

!خدایا تو را میخوانیم به حق به دنیا آمده در این روز که قبل از زاده شدن و به دنیا آمدنش وعده شهادتش داده شد.

هم زمان با تولد سید الشهداء ، که هنگام فرح و شادی بود ملکی از فردوس به زمین فرود آمد و ندا:داد لباس حزن و اندوه (سیاه) بر تن کنید که جگرگوشه محمد و ذبح شده و ستم دیده و مغلوب است

به این روایت توجه کنید

عَنْ شَرَحْبِيلِ مِنْ أَبِي عَونِ: أَنَّهُ قَالَ: لَمَّا وُلِدَ الحُسَينُ لا هَبِطَ مَلَكٌ مِنْ مَلَائِكَةِ الفِرْدُوسِ الأَعلى وَ نَزَلَ إِلَى البَحْرِ الأَعْظَمِ وَنَادَى فِي أَقْطَارِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا عِبادَ اللهِ أَلْبِسُوا ثِيَابَ الأَحْزَانِ وَأَظْهِرُوا التَّفَجُعَ وَ الأَشْجَانَ، فَإِنَّ فَرْخُ مُحَمّدٍ مَذْبُوحٌ مَظْلُومٌ مَقْهُورٌ ؛

شرحبیل پسر ابی عون نقل کرده است هنگامی که سید الشهداء لا متولد شدند یکی از ملائکه فردوس با ،رفعت بر دریای اعظم فرود آمد و در سرتاسر آسمانها و زمین ندا دادای بندگان خدا لباسهای اهل مصیبت و حزن را بر تن کنید و حزن و اندوه و شیون را اظهار نمایید؛ به درستی که جگرگوشه محمد صلى الله عليه وسلم ذبح شده و ستم دیده و مغلوب است. كتاب حاضر درصدد تبیین معرفت انبیاء و عزاداری آنها بر مصیبتهای امام حسین در روز عاشورا و همچنین تبیین مأموریت انبیاء در ابلاغ پیام عاشورا و سید الشهداء به امتهای خود و سرانجام مقایسه مصیبت انبیاء با مصیبتهای کربلا ،است که نتیجه این ،مقایسه درک بیشتر از عمق مصیبت اهل بیت ها در واقعه کربلا در روز عاشورا است.

اهمیت پرداختن به این موضوع به اندازه اهمیت قیام عاشورا است؛ چراکه هر تلاشی که بتواند از ابعاد مختلف واقعه کربلا پرده بردارد موجب کشف حقیقت کربلا میشود و بهره مندی بیشتر مردم از این جریان انسان ساز را در پی خواهد داشت و همچنین فهم عاشورا، موجب تربیت انسانهای مستعدِ سعادت و دفع کننده شبهات دشمنان عاشورا است. شیوه نگارش این کتاب بیان ادله علم و معرفت و عزاداری انبیاء و امت آنها نسبت به واقعه عاشورا است و همچنین بیان روایاتی که دلالت بر مقایسه مصیبتهای وارده بر انبیاء با مصیبتهای جانسوز روز عاشورا دارد و مقایسه های غیر روایی که در روشنگری واقعه عاشورا مؤثر است.