انسان شناسی تنها اکسیری است که به واسطه آن می توان به شناخت همه حقایق هستی حتی خداوند نائل آمد و از همین روی بهره مندی کافی و سعادت آفرین را از آنها به ارمغان می آورد. انسان شناسی کیمیایی است که شکستها را به پیروزی غم ها را به شادی گناهان را به نورانیت و ثواب اضطراب ها را به آرامش و عقب ماندگیها را به پیشرفت تبدیل می کند بدون معرفت حقیقی خود نعمت ها به بلا موفقیتها به شکست بهره مندی ها به خسران دین داری و عبادت به نفاق و شرک و همه انتخاب ها و ارتباطها به پشیمانی و حسرت تبدیل میگردند. خودشناسی تنها وسیله تفکر و تعقل صحیحو کسب سعادت ماندگار و جاودان است.