«زنان محله‌ی استپفورد» اثر «آیرا لوین» داستان زنی عکاس به نام «جوآنا» است که همراه شوهر و دو فرزندش به استپفورد نقل مکان می‌کنند. برای جوآنا و خانواده‌اش، نقل‌مکان به استپفورد زیبا مثل یک رویای تحقق‌یافته است. اما چیزی که جوآنا از آن خبر ندارد این است که پشت ظاهر آرام و شاعرانه‌ی این محله، رازی وحشتناک پنهان است؛ حقیقتی درهم‌شکننده که هر‌آن‌کس به آن پی‌می‌برد، دیگر آدم سابق نمی‌شود. «زنان محله‌ی استپفورد» روایتی هیجانی-روان‌شناختی‌ست که هم‌زمان گزارشی بی‌پرده را از جامعه‌ای رسانه‌زده ارائه می‌دهد که جوانی و زیبایی را به هر قیمتی ارجح می‌داند. این اثر تأثیری آن چنان عمیق بر پیکره‌ی ادبیات این ژانر از خود به جا گذاشته که عنوان کتاب وارد فرهنگ لغت‌عامه شده است. این اثر پس از انتشارش، نقدهای مثبت نویسندگان و رسانه‌های زیادی را برانگیخت. مجله‌ی اسکوآیر در ستایش این اثر نوشت: «مرغوبیت جنس داستان این کتاب، فقط با موتور خودروهای آلمانی قابل مقایسه است؛ خلاقیت بالا، طراحی استادانه و مثل خودِ زنان محله‌ی استپفورد، بی‌نقص!» و کاربران و خوانندگان سایت گودریدز نوشتند: «آیرا لوین موفق شده در سال ۱۹۷۲ داستانی خلق کند که هم یک کمدی سیاه به حساب می‌آید و هم طنز تلخی مدرن! و این مسئله ثابت می‌کند که او چقدر از عصر خودش پیش بوده.» و خواننده‌ی دیگری از تجربه‌ی خواندن این اثر نوشت: «قبل از خواندن این رمان کوتاه، تقریباً همه‌جا می‌گفتم که از این سبک داستان‌ها بیزارم؛ اما این رمان را به اصرار دوستم خواندم و بسیار از آن لذت بردم.»
