حمید باکری ششمین فرزند و چهارمین پسر خانواده باکری است که در یکم آذرماه سال ۱۳۳۴ در شهر ارومیه متولد شد. پدرش فیض الله، از مهاجرین آذربایجان شوروی بود که در کارخانه قند ارومیه کارگری میکرد. مادرش اقدس زنوزی زنی متدین و پرهیزکار بود که هجده ماه پس از به دنیا آمدن حمید، طی سانحه رانندگی از دنیا رفت. فیض الله پس از فوت همسرش دوباره تجدید فراش کرد؛ اما بار تربیت و پرورش فرزندان او بیشتر بر عهده مادر بزرگ و عمه آنها، بانو «سکینه باکری» بود.
حمید همواره به نیکی از عمه اش یاد میکرد و در تکریم او می گفت: «عمه جان زنی فهمیده و مهربان بود و آغوش پر مهر و صفای او مأمنی دلپذیر بود برای من
حمید پس از طی دوران ابتدایی و سال اول دبیرستان در محله کارخانه قند برای ادامه تحصیل در رشته ریاضی به ارومیه آمد. او به همراه برادرش «مهدی» نزد عمه سکینه ماند و هر دو در دبیرستان فردوسی این شهر نام نویسی کردند.
در این اثنا برادر بزرگ تر آنها «علی» که تحصیلات خود را در رشته مهندسی شیمی در دانشگاه صنعتی شریف تهران به اتمام رسانده و استادیار این دانشگاه شده بود، به جرم فعالیت های ضد رژیم پهلوی و حمل اسلحه به هنگام مراجعت از سفر پاریس در فرودگاه مهرآباد توسط ساواک دستگیر شد. او پس از تحمل ماه ها شکنجه در بی خبری و گمنامی به شهادت رسید و رژیم پهلوی، حتی حاضر به تحویل جنازه او به خانواده اش نشد
