کتاب آمریکا

 کتاب آمریکا, فرانتس کافکا, علی اصغر حداد, ماهی

برشی از کتاب:

کارل خودش را پس کشید چون دهان رابینسون بدجوری بوی کنیاک میداد

کارل :گفت باز زیاد مشروب میخورید و دوباره کنار نرده ها ایستاد.

رابینسون گفت نه خیلی نه بعد در تناقض با رضایت خاطر پیشین خود اضافه کرد: « در این دنیا برای آدم چه کار دیگری میماند» بالارفتن آسانسور در گفت و گو وقفه انداخت بعد هنوز کارل به پایین نرسیده بود که تلفن زنگ زد؛ گفتند دنبال پزشک هتل ،برود چون در طبقه ی هفتم خانمی غش کرده بود کارل میان راه در دل آرزو کرد تا وقتی برگردد رابینسون رفته باشد چون دوست نداشت در کنار او دیده شود و در ضمن با یادآوری هشدار ،ترزه نمیخواست درباره ی دولا مارش هم چیزی بشنود ولی رابینسون با حالت خشک مردی مست منتظر ماند و درست در همان لحظه یکی از کارمندان عالی رتبه هتل با کت و شلوار مشکی و کلاه سیلندر از آنجا میگذشت اما خوشبختانه آن طور که به نظر رسید

خیلی به رابینسون توجه نکرد.

رابینسون گفت: «روسمن نمیخواهید سری به ما بزنید؟ ما حالا وضع خوبی

داریم.» و با حالتی وسوسه آمیز به کارل نگاه کرد.

کارل پرسید: «شما دعوتم میکنید یا دولا مارش؟

رابینسون گفت: «من و دولا مارش در این مورد حرف من و دولا مارش یکی است.

پس به شما میگویم و خواهش میکنم به دولامارش هم بگویید: جدایی ما اگر هم خود به خود مشخص ،نبود جنبهی همیشگی داشت. شما دو تا بیش از هر کسی به من صدمه زدید شاید خیال دارید باز هم دست از سرم برندارید؟

رابینسون :گفت ولی ما که با هم رفیقیم و اشک نفرت انگیز مستی چشم هایش را پر کرد دولامارش از من خواست به شما بگویم میخواهد گذشته را از هر نظر جبران کند ما حالا با برونلدا، یک خواننده ی عالی همخانه هستیم و اگر کارل به موقع به او تشر نزده بود خیال داشت در ادامه با صدای...