والذين كفروا يتمتعون ويأكلون كما تأكل الانعام و النَّارُ مَثْوَى لَهم : اين ميزان است. هر کس ملاحظه کرد که در تمتعاتش در اکل و استفاده ها و لذایذش - به افق حیوانی نزدیک است یعنی میخورد و لذت می برد، بدون این که تفکر کند که از چه راهی باید باشد؛ حیوان دیگر فکر این نیست که حلال است یا حرام است؛ فکر این نیست که امت در گرفتاری هستند یا نیستند؛ آنهایی که بدون این تفکر، بدون یک قانونی - بدون قانون اسلامی - تمتع می کنند و می خورند، این ها اکل شان اکل حیوانی است و النار مشوى لهم.
یک انسان بد یک امت را بد میکند :
اگر چنان چه یک علف خودرو باشد تربیت در او نباشد، آن طور نیست که مثل یک درختی باشد که فاسد میشود درختهایی که خودرو هستند و تربیت نشدند، فقط خودشان بدقواره میشوند؛ خودشان فاسد میشوند؛ اما دیگر درختان را فاسد نمی کنند. در حیوانات هم این طوری است که یک حیوان اگر چنان چه بد اخلاق باشد بد عمل باشد چموش باشد، این همان خودش است این طور نیست که دیگران را هم وادار کند به آن نقیصه ای که خودش دارد. [اما] انسان این طور نیست؛ انسان بد یک بدش یک امت را بد می کند و یک خویش یک امت را خوب میکند.
بر مقام سوار شوید :
اگر انسان روحیه اش طوری باشد که سوار بشود بر هر مقامی که برای او پیش می آید و مهار کند او را این انسان به سعادت نزدیک می شود؛ و اگر روحیه ضعیف باشد و وقتی که به یک مقامی رسید، او سوار آدم بشود، او هر جا دلش بخواهد انسان را میبرد تا به هلاکت می رساند.
سوره محمد، آیه ۱۲ کافران از متاع زودگذر دنیا بهره می گیرند و هم چون چهار پایان می خورند و سرانجام آتش دوزخ جایگاه آن هاست.